از هر دري سخني

خیلی وقت بود می خواستم در مورد خود محیط وبلاگ بنویسم. تاحالا دقت کردید توی چه محیطی مطلب می نویسید. برای من خیلی جالبه می دونید چرا چون توی این محیط بعضی وقت ها آدم با کسایی که اصلا ندیده خیلی رابطه نزدیک پیدا می کنه. اینجا بهتر از توی جامعه آدم می تونه هم نوع خودش رو پیدا کنه چون به قول خیلی ها وبلاگ رو آدم برای دلش می نویسه برای همین دلهای نزدیک همدیگرو زودتر پیدا می کنن. دقت کردید آدم توی وبلاگ با چه کسایی ارتباط داره. برای من این دوستی ها خیلی تنوع داشته اما بعضی از اونها تو مطالب زیر خلاصه می شده: فیلم- شعر- داستان های عبرت آموز- علوم مختلف- خاطرات روزانه و...بیشتر وبلاگ ها کاملا منطبق با احوالات و احساسات نویسنده هاشونه یعنی شما دقیقا می تونید بغهمید در چه روزی از چه ماهی نویسنده شکست ها- پیروزی ها- مشکلات- غصه هایی رو داشته. خیلی از کسایی رو دیدم که دنبال همسراشون توی وبلاگ ها گشت می زدن ببینن مثلا با کی دوست می شه یا خیلی افراد دیگه دلشون می خواسته به زورخودشونو وارد یه طیفی که اصلا بهشون نمی خوره بکنن یا خیلی ها خالی بندی می کنن تا پیش بقیه خودشونو بزرگتر و بالاتر نشون بدن و بعضی ها هم فقط غم و غصه هاشون مال وبلاگه بعضی دوست دارن فقط توی وبلاگ برای خودشون نوشابه باز کنن و از این موارد زیاد هست و شاید بعدها دوباره به این موضوع بپرداخته بشه ولی در آخر همه اعتقاد دارن توی وبلاگ حرف دلشون رو می زنن.

نظر شما در مورد برخورد با وبلاگ برام جالبه پس حتما بنویسید.